آیا MDI سرطان زا است؟

2026-09-01

متیلن دی فنیل دی ایزوسیانات که به طور گسترده به عنوان MDI نامیده می شود، توسط نهادهای نظارتی پیشرو بین المللی و ایالات متحده به عنوان یک سرطان زا طبقه بندی نشده است. آژانس بین المللی تحقیقات سرطان MDI را در گروه 3 قرار می دهد، به این معنی که این ماده از نظر سرطان زایی برای انسان قابل طبقه بندی نیست، و آژانس حفاظت از محیط زیست ایالات متحده MDI را در گروه D تحت همان نام طبقه بندی ناپذیر قرار داده است. نگرانی بهداشتی مستند اولیه مرتبط با متیلن دی فنیل دی ایزوسیانات سرطان نیست، بلکه حساسیت تنفسی است که می تواند منجر به آسم شغلی در کارگرانی شود که به طور مکرر در معرض غلظت های بالاتر از حد مجاز قرار گرفتن در معرض هوا قرار می گیرند.

در ادامه این مقاله به چگونگی دستیابی به این طبقه بندی ها، آنچه که داده های بهداشتی واقعی نشان می دهد، نحوه مقایسه متیلن دی فنیل دی ایزوسیانات با دی ایزوسیانات های مرتبط در این سوال، و اقدامات کنترل مواجهه در تاسیساتی که این ماده شیمیایی را تولید یا پردازش می کنند، می پردازد.

چگونه سازمان های نظارتی متیلن دی فنیل دی ایزوسیانات را طبقه بندی می کنند

چندین نهاد مستقل داده های سم شناسی و اپیدمیولوژی موجود را بررسی کرده اند متیلن دی فنیل دی ایزوسیانات در طول چندین دهه، و هر یک به نتیجه مشابهی در مورد طبقه بندی سرطان رسیده اند.

بررسی آژانس بین المللی تحقیقات سرطان

آژانس بین المللی تحقیقات سرطان برای اولین بار داده های متیلن دی فنیل دی ایزوسیانات را در سال 1979 بررسی کرد و ارزیابی خود را در سال 1999 به روز کرد و به این نتیجه رسید که شواهد موجود برای طبقه بندی این ترکیب به عنوان یک سرطان زای انسانی ناکافی است. این امر متیلن دی فنیل دی ایزوسیانات را در گروه 3 سیستم IARC قرار می‌دهد، دسته‌ای که برای موادی که داده‌های موجود اجازه تعیین در هر دو جهت را نمی‌دهد، به جای دسته‌ای که ایمنی یا خطر را تأیید می‌کند، محفوظ است.

موقعیت آژانس حفاظت از محیط زیست ایالات متحده

به طور جداگانه، آژانس حفاظت از محیط زیست ایالات متحده، متیلن دی فنیل دی ایزوسیانات را از طریق برنامه سیستم اطلاعات ریسک یکپارچه خود ارزیابی کرد و آن را به گروه D اختصاص داد، نام خود را برای موادی که به دلیل داده های ناکافی یا متناقض از مطالعات حیوانی و انسانی، از نظر سرطان زایی در انسان طبقه بندی نمی شوند.

طبقه بندی سرطان زایی متیلن دی فنیل دی ایزوسیانات توسط آژانس های اصلی
آژانس	طبقه بندی	معنی
IARC	گروه 3	از نظر سرطان زایی انسان قابل طبقه بندی نیست
EPA ایالات متحده	گروه D	از نظر سرطان زایی انسان قابل طبقه بندی نیست
NTP آمریکا	فهرست نشده است	در گزارش مواد سرطان زا گنجانده نشده است

نگرانی واقعی سلامت: حساسیت تنفسی

در حالی که مسئله سرطان به نفع یک نام طبقه بندی نشده حل می شود، متیلن دی فنیل دی ایزوسیانات دارای یک ملاحظات بهداشتی کاملا مستند و بسیار فوری است، که ظرفیت آن برای عمل به عنوان یک حساس کننده تنفسی و پوستی است. قرار گرفتن مکرر در معرض استنشاق بالاتر از حد مجاز می‌تواند باعث ایجاد آسم شغلی در زیرمجموعه‌ای از کارگران در معرض تماس شود، و این اثر در همه دی ایزوسیانات‌های خانواده، از جمله تولوئن دی ایزوسیانات و هگزامتیلن دی ایزوسیانات، قابل تشخیص است.

آنچه که داده های مواجهه نشان می دهد

یک مطالعه نظارتی طولانی مدت صنعت که محل های کار در سرتاسر آمریکای شمالی و اروپا را پوشش می دهد، بیش از هفت هزار نمونه هوا را بین سال های 1998 تا 2020 در تأسیساتی که متیلن دی فنیل دی ایزوسیانات تولید یا مدیریت می کنند، جمع آوری کرد. نتایج نشان داد که 80 درصد غلظت‌های اندازه‌گیری‌شده زیر 01/0 میلی‌گرم بر متر مکعب و نود و سه درصد زیر 05/0 میلی‌گرم بر متر مکعب بودند، که نشان‌دهنده این است که شیوه‌های بهداشت صنعتی مدرن، اکثریت زیادی از مواجهه‌های محیط کار را به خوبی تحت محدودیت‌های شناخته‌شده نگه می‌دارد.

محدودیت های مواجهه شغلی شناخته شده

نهادهای نظارتی و حرفه‌ای محدودیت‌های قرار گرفتن در معرض هوا را به طور خاص برای مدیریت خطر حساسیت به جای خطر سرطان تعیین کرده‌اند، زیرا حساس‌سازی اثر با واضح‌ترین رابطه دوز در تحقیقات موجود است.

محدودیت های معمول قرار گرفتن در معرض شغلی برای متیلن دی فنیل دی ایزوسیانات
سازمان	نوع حد	ارزش
OSHA	میانگین وزنی زمان 8 ساعت	0.02 ppm
NIOSH	محدودیت نوردهی توصیه شده	0.005 ppm
ACGIH	مقدار حد آستانه 8 ساعت به طور متوسط	0.051 میلی گرم بر متر مکعب

متیلن دی فنیل دی ایزوسیانات در مقایسه با سایر دی ایزوسیانات ها

متیلن دی فنیل دی ایزوسیانات اغلب در کنار تولوئن دی ایزوسیانات مورد بحث قرار می گیرد، زیرا هر دو مواد شیمیایی صنعتی با حجم بالا هستند که برای تولید محصولات پلی یورتان استفاده می شوند. در مورد سوال خاص سرطان زایی، این دو ترکیب در طول سال ها ارزیابی های متفاوتی از IARC دریافت کرده اند.

متیلن دی فنیل دی ایزوسیانات sits in IARC Group 3, not classifiable as to human carcinogenicity
تولوئن دی ایزوسیانات قبلاً در گروه IARC 2B قرار داده شده است که احتمالاً برای انسان سرطان زا است و عمدتاً بر اساس داده های مطالعات حیوانی است.
هر دو ترکیب نگرانی شغلی اولیه یکسانی از حساسیت تنفسی دارند
فشار بخار بین این دو تفاوت معنی‌داری دارد، با متیلن دی‌فنیل دی ایزوسیانات فراریت کمتری در دمای معمولی دارد، که در مقایسه با ایزوسیانات‌های فرار بیشتر، قرار گرفتن در معرض هوا را کاهش می‌دهد.

این تمایز برای هر کسی که برگه‌های اطلاعات ایمنی یا ادبیات فنی را در خانواده ایزوسیانات مقایسه می‌کند اهمیت دارد، زیرا این دو ماده شیمیایی گاهی اوقات با هم مورد بحث قرار می‌گیرند، حتی اگر طبقه‌بندی سرطان مربوطه آنها یکسان نباشد.

شیوه های کنترل نوردهی مورد استفاده در تنظیمات صنعتی

از آنجایی که حساسیت به جای سرطان، نگرانی عملیاتی است، تأسیساتی که متیلن دی فنیل دی ایزوسیانات را تولید، ذخیره یا پردازش می کنند، برنامه های بهداشت صنعتی خود را بر به حداقل رساندن غلظت هوا و تماس با پوست متمرکز می کنند تا بر روی کنترل های خاص سرطان.

اقدامات مهندسی و اداری

شیوه های رایج در تاسیسات تولید و فرآوری پایین دستی شامل تهویه محلی اگزوز در ایستگاه های اختلاط و ریختن، سیستم های انتقال محصور برای جابجایی مایعات، و نظارت مداوم یا دوره ای هوا برای تأیید اینکه غلظت ها در محدوده های خلاصه شده در بالا باقی می مانند.

شیوه های تجهیزات حفاظت فردی

کارگرانی که مستقیماً با متیلن دی فنیل دی ایزوسیانات کار می کنند، معمولاً از دستکش های مقاوم در برابر مواد شیمیایی، لباس های محافظی که تماس پوستی را محدود می کند، و در کارهایی که در معرض قرار گرفتن بالاتری قرار دارند مانند استفاده از اسپری، هوای عرضه شده یا ماسک های تصفیه شده برای بخارات ایزوسیانات و ذرات معلق در هوا استفاده می کنند.

سوالات متداول در مورد متیلن دی فنیل دی ایزوسیانات و خطر سرطان

آیا سازمان بهداشت جهانی MDI را سرطان زا می داند؟

آژانس بین المللی تحقیقات سرطان، که زیر نظر سازمان بهداشت جهانی فعالیت می کند، متیلن دی فنیل دی ایزوسیانات را در گروه 3 قرار داد، به این معنی که شواهد موجود برای طبقه بندی آن به عنوان سرطان زا برای انسان در هر دو جهت کافی نیست.

خطر اصلی سلامتی ناشی از قرار گرفتن در معرض MDI چیست؟

خطر ثبت شده اولیه، حساسیت تنفسی است که در زیر مجموعه ای از افراد در معرض خطر می تواند به دنبال مواجهه مکرر بالاتر از حد توصیه شده، به آسم شغلی تبدیل شود.

آیا MDI بیشتر یا کمتر از TDI خطرناک است

هر دو در نگرانی حساسیت مشترک هستند، اگرچه تولوئن دی ایزوسیانات دارای طبقه بندی سرطان متفاوتی از IARC بر اساس داده های حیوانی است، در حالی که متیلن دی فنیل دی ایزوسیانات در دسته بندی غیرقابل طبقه بندی باقی می ماند. متیلن دی فنیل دی ایزوسیانات همچنین دارای فشار بخار کمتری است که به طور کلی قرار گرفتن در معرض هوا را در شرایط مشابهی کاهش می دهد.

آیا MDI تاکنون در مطالعات حیوانی باعث سرطان شده است

برخی از مطالعات استنشاق جوندگان به تغییرات ریه در مواجهه با دوز بالا اشاره کردند، اما گروه کاری IARC به این نتیجه رسید که این یافته ها را نمی توان با اطمینان به ترکیب شیمیایی خود متیلن دی فنیل دی ایزوسیانات نسبت داد تا به اثر رسوب ذرات کلی، که بخشی از این است که چرا طبقه بندی به جای سرطان زا بودن تایید شده، قابل طبقه بندی نیست.

تسهیلات باید از چه حد نوردهی پیروی کنند

تسهیلات در ایالات متحده معمولاً محدودیت نوردهی مجاز OSHA 0.02 ppm را به عنوان میانگین وزنی 8 ساعته ذکر می کنند، در حالی که برخی از آنها محدودیت نوردهی محافظه کارانه توصیه شده NIOSH 0.005 ppm را برای محافظت بیشتر دنبال می کنند.